تنقلات ذهنی

چرا بعضی از ما نسبت به دیدن تصاویر و فیلمهای غیر اخلاقی این‌قدر مشتاق هستیم؟
چرا موبایل‌های ما وسیله‌ایی برای انتقال و مشاهده اینگونه تصاویر و فیلم‌ها شده است؟
چرا ادعای اخلاق و مردانگی داریم اما از مشاهده خصوصی‌ترین لحظات زندگی دیگران یا کثیف‌ترین اعمال انسانهای رذل لذت می بریم؟

چرا تن فروشی به کنار خیابانهای شهرمان کشیده شده است؟ مرد خیابانی سوار بر خودرو برای زن خیابانی بوق می زند و اگر به توافق رسیدند او سوار ماشین اش می شود تا جسم خود را برای ساعاتی در قبال پول در اختیار او بگذارد؟
چرا دختران کم سن و سال هم به آرایش و عرضه خود می پردازند؟

چقدر جامعه مان از لحاظ اخلاقی سقوط کرده است!

در محیط کارمان میز‌ها و صندلی‌ها غیر استاندارد است و کمردرد از همان روزهای اول به سراغم آمد و برای رئیس هم اصلاً این حرف‌ها قابل فهم نیست که اگر محیط کاری برای کارمند بدبخت درست محیا شود او می‌تواند بهتر و بیشتر می‌تواند کار کند تا شما رئیس کاردان؟! و متعهد؟! پله‌های ترقی را سریعتر طی کنی؟!

آشنايي با آرگونومي

این جمله‌ایی معروف است. هنوز من به این نتیجه نرسیده‌ام که راست‌گویی در اکثر اوقات نتیجه بهتری بدهد.
یک سئوال مهم : زندگی بدون دروغ گفتن را چند ساعت یا چند روز می‌توانید ادامه دهید؟

وقتی بچه هستیم دوست داریم سریعتر بزرگ شویم اما با بزرگ شدن لذت کم دغدغه بودن را از دست می‌دهیم.
دغدغه‌هایمان چند هزار برابر بزرگتر می‌شود. بچه که هستیم دغدغه‌مان کارتون و اسباب بازی تنقلات(پفک و بیسکویت و شکلات) است. اما وقتی بزرگ می‌شویم دغدغه‌مان کار و ازدواج و تحصیل و یک سقف است که در زیرش با آرامش زندگی کنیم.تنها مزیت بزرگ شدن این است که می‌توانیم مستقلانه برای زندگی‌مان تصمیم بگیریم.

چه موقع احساس خوشبختی می کنیم؟
وقتی فردی را ببینیم که در موقعیت بدتری از ما قرار دارد.
مثل :
یک بیمار
یک معتاد
یک فقیر
کسی که به تازگی عزیزاش را از دست داده است.

پس آیا می‌توان به انسانهای افسرده تجویز کرد که سری به بیمارستان‌ها یا قبرستان‌ها بزنند تا احساس خوشبختی کنند؟!

امروز یک خانم مسن سعی داشت خارج از صف و بدون رعایت نوبت کارش انجام شود که سر و صدای بقیه درآمد. او هم گفت که آیا مادر شهید هم باید چند ساعت در نوبت بماند تا کارش انجام شود؟
یک آقایی هم که در صف بود گفت من هم برادرم جانباز شیمیایی است و با این حال دلیل نمی شود که خارج از نوبت کار من انجام شود.
از طرف دیگر شخصی می‌خواست از عنوان جانبازی برای تاثیرگذاری در یک پرونده مهم استفاده کند که رئیس حسابی جلویش درآمد که اگر تو جانباز واقعی بودی از عنوان جانبازی برای پارتی بازی و ضایع کردن حقوق دیگری استفاده نمی‌کردی!

زندگی واقعی سخت و بی رحم است. اما قهرمانان فیلم در نهایت بر همه مشکلات غلبه می کند و موفق می شود (پایان خوش). من هیچوقت از فیلم‌هایی که عین خود زندگی تلخ و کسل کننده هستند لذت نبرده‌ام. 
دنیای فیلم، هیجان انگیز و سرگرم کننده و رویایی است برعکس دنیای واقعی.
همان طور که از این تعریف بر‌می‌آید در سینمای ایران نمی‌توان به دنبال فیلم‌هایی با این خصوصیات گشت و در فیلم‌های سینمایی دیگر کشورها هم اگر جستجو کنیم - و از فیلم‌های خشن و یا منحرف کننده صرفنظر کنیم- سالی چند فیلم که ارزش دیدن داشته باشد را می‌توانیم پیدا کنیم.