تنقلات ذهنی

با اکثر همکاران مشکلی ندارنم اما یکی هست که بدجوری پایش را توی کفش من کرده و هم گیر می‌دهد و هم بد دهنی و هم تهدید. تا به حال در این رابطه به رئیس بزرگ صحبتی نکرده‌ام اما در صورت ادامه این وضعیت باید طوری که بهانه دست‌اش برای تنبیه و اخراج ندهم، دم‌اش را قیچی کنم.
خدا لعنت‌اش کند با این اخلاق مزخرف‌اش!
حرف‌اش هست که در آینده به خواسته خودش جابه‌جا شود ،خدا کند که برود و یکی بهتر از او به جایش بیاید. ۵۰۰۰ تومان نذر کردم که هر چه زودتر برود.
یکی دیگرشان هم هست که بسیار مغرور است و انگار آسمان باز شده و این آقا تلپ افتاده پایین! اما لااقل بددهان نیست!